ایتالیا در یک هفته

تجربه ديدن ميلان و پيزا و روم و چند روز با وعده های پاستایی با طعم انواع پنیر خوشايند بود. اينكه حتي در فرودگاه هاي اينترنشنال ايتاليا كاركنان به سختي انگليسي حرف ميزنند كمي عجيب است، ميلان شهري بسیار زيبا و مرتب بود و سرويس حمل و نقل عمومي ارزان و عالی بود! یک نقشه آفلاین میلان بسیار کارآمد بود، ورزشگاه آث میلان تا سه ساعت قبل بازی یوونتوس خالی بود و در فاصله یک ساعت به بازی تماشاگران کم کم به استادیوم آمدند، این یعنی نظم و سیستماتیک بودن سرویس های حمل و نقل!

روم براي علاقه مندان به تاريخ، يك شهر بسيار زيبا خواهد بود، براي من صف هاي طويل خريد بليط خسته كننده بود. قالب شهر با هسته ای تاریخی با برندها و فشن احاطه شده است، اما برای من بوی شهر بوی کهن، بوي زور و دوگانگي و انسان هاي كم خرد متجاوز! دیدن کولوسیوم ورزشگاه گلادیتورها برایم غمگین بود، اصولاً علاقه ای به دیدن همچین تاریخی ندارم اما پیشرفت شعوری بشر در ایتالیا از آن زمان تا امروز حیرت آور است. دیدن پینوکیو به عنوان صنایع دستی ایتالیا یادآور کودکی ام بود و خوشایند. در کنار برج کج پیزا افراد زیادی از کودک و پیر در حال ژست گرفتن و عکس گرفتن با برج هستند. شهر واتيكان به هيچ وجه خاصتر از بقيه روم نبود، و كليساي سن پیترو واتیکان صرفاُ يك مكان توريستي شده است، به طرز عجیبی پوشش خيلي آزاد در كليسا ممنوع بود! با یک نگاه ساده قشر سياهپوست مهاجر اكثريت افرادي بودند كه گرايشات مذهبی داشتند. برای کسانی که میخواهند در زمان کوتاهی ایتالیا را ببینند روم به عنوان کالکشنی از تاریخ کهن، فرهنگ و فشن گزینه خوبی خواهد بود.